محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

810

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

فصل سوم اخلاق اجتماعى اوّلا - زنهارها : آدم‌كشى : « وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ » « 1 » « دست به خون بىگناهان نيالاييد و نفوسى را كه خداوند محترم شمرده و ريختن خون آن‌ها مجاز نيست ، به قتل نرسانيد ، مگر اين‌كه طبق قانون الهى اجازهء قتل آنها داده شده باشد . » « مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً » « 2 » « به خاطر همين موضوع بر بنى اسرائيل مقرّر داشتيم كه هرگاه كسى انسانى را بدون ارتكاب قتل و بدون فساد در روى زمين به قتل برساند ، چنان است كه گويا همهء انسان‌ها را كشته است . » « وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلَّا خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا » « 3 » « براى هيچ مؤمنى مجاز نيست كه فرد باايمانى را جز از روى خطا به قتل برساند ؛ كسى كه مؤمنى را از روى خطا به قتل رساند ، بايد يك بردهء مؤمن را آزاد كند و خون‌بهايى به كسان او بپردازد ، مگر اين‌كه خاندان مقتول با رضايت خاطر از ديه بگذرند . » « وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً

--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) آيه 151 . ( 2 ) - مائده ( 5 ) آيه 32 . ( 3 ) - نساء ( 4 ) آيه 92 .